Voor een psychoanalytische psychotherapie of een psychoanalyse, komt U in aanmerking als het onderstaande op U van toepassing is:
Soms wordt iemand in zijn of haar functioneren geremd of wordt zijn of haar functioneren bepaald door gevoelens die niet alleen met actuele gebeurtenissen te maken hebben. Hij of zij is boos, bang, onzeker of depressief en weet meestal niet precies waar dergelijke gevoelens vandaan komen. Zulke mensen lopen vaak herhaaldelijk vast in relaties of werk.
Psychoanalytische psychotherapie en psychoanalyse zijn bedoeld voor mensen met psychische of psychiatrische problematiek, die zichzelf willen gaan begrijpen, dus inzicht zoeken in de oorsprong van problemen en nare ervaringen willen verwerken. Deze vormen van psychotherapie zijn gebaseerd op de aanname dat de mens gevormd wordt door emotionele ervaringen met anderen in het verleden, waardoor huidige gevoelens en gedrag bepaald en beinvloed worden. Het doel is het bewust maken van deze verborgen gevoelens en gedachten, het verwerken van pijnlijke ervaringen en al voelend te komen tot andere mogelijkheden om met huidige problemen, relaties en gebeurtenissen om te gaan. In een psychoanalytische psychotherapie en nog meer in een psychoanalyse staat de relatie tussen client en therapeut centraal.
De frequentie van de psychoanalytische psychotherapie kan variëren van één keer per twee weken tot 2 keer per week. De client zit in een stoel vis-a-vis de therapeut bij een psychoanalytische psychotherapie; bij een psychoanalyse komt de client 3-4 of 5x per week, en ligt hij/zij op een zgn “analyse-bank“. De cliënt spreekt zo open mogelijk over wat hem of haar bezighoudt. De analyticus luistert, tracht de cliënt te stimuleren en te ondersteunen in deze zoektocht en wijst op mogelijke gedachten en gevoelens die onduidelijk blijven voor de cliënt. Het zijn meestal therapieen die langere tijd in beslag nemen: van 1 jaar tot wel 4-6 jaar. Op dit moment worden beide therapie-vormen nog volledig vergoed door de verzekeraar.
Omdat de frequentie in een psychoanalyse zo hoog is, de patient de therapeut niet ziet, dwz geen externe realiteitscorrectie heeft voor de aan de analyticus toegedachte of gefantaseerde gevoelens, komt in een psychoanalyse de relatie client- therapeut centraal te staan en kan juist aan en in die relatie de problematiek opnieuw herinnerd, beleefd en doorleefd cq verwerkt worden. De kracht van een psychoanalyse zit hem oa in de beleving van de problemetiek in de actuele relatie met de analyticus en in het langdurig kunnen ervaren van een vertrouwensband waarin alles gezegd kan worden zonder “tegenacties” van de therapeut.